Dobiti posao preko partije, tj. biti svjestan zagađenja transparentnom manifestacijom raznih oblika nepravde, a time i destrukcije sopstvenih sistema vrijednosti ili biti van političke kontaminacije, a nezapošljen ‘Pitanje je sad.’ Teška, ali eliminatorna odluka. Implicira epidemiju modifikacije ličnosti, tj. kompresiju pozitivnih osjećanja kod individue, potčinjavanje do apsurdnosti i lišavanja prava na pregovore sa stvarnošću. Štaviše, ispoljavanje bilo kakvog poborništva definiše spremnost individue da se zalaže za dobrobit partije, jer, ipak, mi nismo tu za ličnu korist, nego za blagostanje zemlje, jel’da?
Zamislite da vam koordinator partijskog programa za distrikt kaže da vam je koncepcija o priključenju partiji potpuno pogrešna jer razmišljate baš na ovakav način, jer ‘ne smijemo očekivati od države da nam uzvrati u toj mjeri u kojoj se mi lično zalažemo’, a ovamo, iz drugog ugla, imate scenu u kojoj se svi članovi stroje kao vojnici u zajedničku pokornost upravo zbog straha da će im se u suprotnom smanjiti priliv lične koristi iz mašinerije.
Dio smo sistema fiktivne demokratije-konfrontacija s realnošću s kojom se susrećete u ,,Shutter Island”. To je sistem gdje vam kažu da su VEOMA razočarani u vas, jer ste odbili da nosite majice s njihovim logom i da dijelite flajere po ulicama, jer, kako argumentišu, ‘sva djeca se maksimalno zalažu’, a vi imate identifikacioni dokument i diplomu da dokažete da više niste dijete nego odrasla osoba, još neispiranog mozga. To je ta struktura marioneta gdje vam se propaganda vrednuje više nego intelektualne sposobnosti, gdje ćete bolje proći kao cirkusant nego kao odraz neiscrpnog izvora novih ideja i spremnosti na integracije u napredne sisteme.
Ako, ipak, odlučimo da se ne involviramo u politička dešavanja preko određene partije, onda biramo nezaposlenost, depresiju, Zero perspektivu, postepenu smrt ambicije i volje, ali takođe biramo slobodu i tolerantnost, jer nas tada niko ne dira. Mi smo čisti u utopiji mentalnog poremećaja. To je isto kao da birate između zatvora i kućnog pritvora, ali to je cijena bitisanja u našem demokratskom društvu, zar ne?
