Oni koji pažljivije prate politička dešavanja upozoravaju da bi nakon što je DPS izgubio lokalnu vlast u Budvi, po „budvanskom modelu“, mogao krenuti „ ubrzani razvoj“ Ulcinja. Na cijeloj teritoriji ove opštine: od Valdanosa preko Solane i Velike plaže pa sve do Bojane.
Jer, u tom modelu, nijesu važni ljudi, tradicija, budućnost. Samo profit. Sada i odmah.
Dovoljno je samo pogledati posljednju verziju Prostorno-urbanističkog plana Opštine ili Prostorni plan posebne namjene za obalno područje, koje je izradila jedna ruka. Vladina.
Dakle, planovi su već na stolu, a u operacionalizaciju se krenulo odmah poslije izbora.
Kao „lakmus papir“ poslužila je odluka kojom je praktično ukinuto Porodilište u Ulcinju. Ministar Budimir Šegrt se pozvao na zakon u kojem se navodi da bez ispunjavanja uslova, odnosno bez operacione sale i odjeljenja transfuzije, ne može biti porodilišta, već se ono može tretirati samo kao stacionar. To bi praktično značilo da bi gotovo nakon 12 godina rada trebalo da prestane sa radom ta institucija, koja je i bila dio političkog dogovora albanskih stranaka sa DPS-om 2004. godine, a uz posredovanje tadašnjeg američkog konzula u Podgorici Hojt Brajan Jia, koji je danas visoki funkcioner Stejt dipartmenta. Uz očite manjkavosti, to Porodilište je, ipak, ispunjavalo svoju primarnu funkciju, jer je do sada uspješno izvedeno oko 1.500 porođaja.
No, nakon oštre reakcije iz Ulcinja, uglavnom žena, Šegrt je nakon sedam dana došao u Ulcinj i saopštio da je u pitanju bila – tehnička greška!? „Radite kao i do sada“, poručio je ministar ulcinjskim ginekolozima. Obećao je i podršku za izgradnju operacione sale i tranfuzije, te više specijalizacija ljekarima u ovoj opštini.
Naravno, nema nove odluke ministra (ostaje da mu se vjeruje na riječ), a zakon je i dalje na snazi, pa je Porodilište u funkciji samo stvar produžene političke volje.
Ovaj slučaj je, kao i raniji Valdanos i Solana, pokazao da se samo pravovremenim, jasnim i širokim pritiskom mogu očuvati institucije, a isto tako i resursi Ulcinja.
Prva životna mudrost je da nema slučajnosti (a toga je najmanje u politici), pa je jasno da je i jučerašnja odluka Javnog preduzeća za upravljanje morskim dobrom da se raspiše tender za kućice na Bojani, politički tempirana. Jer, ona je ranije bila najavljena, ali je upravo sada operacionalizovana. Samo da prođu izbori!
Kako li se osjećaju oni političari koji su se prije izbora razmahali da spriječe raspisivanje tendera. Eto, uspjeli su da proces odlože za – nekoliko dana!
U cijeloj ovoj priči, kojoj je primarni cilj da se prigrabi što više novaca sa obala te ranjene rijeke, stradaće najvrijednije – duša Bojane. A to su ribari. Oni koji su stalno tu, koji daju život tom prostoru, oni mali, vrijedni ljudi koji održavaju tradiciju, oni koji uz pomoć ulova iz te rijeke, u ovom zlatnom dobu prevaranata i pohlepnih, pokušavaju da prežive.
Zato je raspisivanje tendera za iznajmljivanje ribarskih kućica posljednji udar na njihovu egzistenciju i istovremeno na žive simbole ovoga grada, te dokaz da iz tzv. Morskog dobra to niti znaju niti razumiju niti ih uopšte to interesuje.
I sve ovo dolazi iz institucije koja je najveći krivac za haos na obalama Bojane. I sada, kažu, da nastoje nešto da poboljšaju, a ne vide da čine još veći grešku: žele da proćeraju ribare sa Bojane i da pretvore raj na Zemlji u – difuzni hotel!?
Zato Bojanu treba odmah izuzeti iz ingerencija „Morskog dobra“. Dovoljno su već 25 godina eksperimentisali i degradirali ovaj predivan prostor.
