Ulcinjani vole da svakom turisti ili posjetiocu pokažu ugravirani natpis “Nemo propheta acceptus est in patria sua” (Nijedan prorok nije prihvaćen u svojoj domovini), koji stoji iznad ulaznih vrata (portala) jedne kuće u Starom gradu.
Taj rezidencijalni objekat je, nakon što se oženio sa jednom plemkinjom iz ovog grada, kupio Antonio Zanotto, sin grofa Andrea Zanotta. Njegov otac, prekaljeni ratnik Mletačke republike, čiji je lični moto glasio “Semper Leo” (Vazda lav), se takođe preselio u Ulcinj, gdje je bio poštovan i cijenjen. Kao zaslužni građanin Venecije sahranjen je u crkvi Sv. Marije u Starom gradu.
Navedeni natpis je naprije stajao na njegovom grobu, a kasnije je prebačen na sadašnje mjesto.
U Ulcinju, najvažnijem gradu regiona nazvanog Mletačka Albanija, Antonio je bio poznati trgovac, uvijek spreman da pomogne Serenissimi, pa je zbog tih zasluga nazivan “vitezom od Ulcinja“ (il conte di Dulcigno). Poginuo je u borbi sa Osmanlijama prilikom njihovog osvajanja Ulcinja u ljeto 1571. godine.
