U ulcinjskom podmorju nalazi se desetak potonulih brodova. Većina njih leži duboko zakopana, a tek nešto više se zna o brodovima koji su uglavnom potonuli tokom Prvog i Drugog svjetskog rata.
U knjizi “Podmorje Crne Gore” Dragan Gačević je briljantno prikazao četiri brodske olupine, a koje su “podvodni istorijski lokaliteti, koji ne predstavljaju samo obilježje jednog vremena, već i eksponate jednog velikog podvodnog muzeja”.
O tom blagu gotovo da nema spomena ni tragova u ulcinjskom muzeju. Starine pod morem niko nikada nije čuvao, pa su dobro opremljenim i sposobnim roniocima bile lako dostupne. Zato je postalo pravilo da se amfore i druga grnčarija sa potonulih brodova mogu vidjeti kod privatnih kolekcionara, ili su se u zavisnosti od starosti i oznake porijekla, komadi istorije sa ovog područja prodavali po bagatelnim cijenama.
Uz činjenicu da je ronilački turizam, posebno ronjenje na olupinama potonulih brodova (wreckdiving), sve cijenjeniji segment turističke ponude i uz podatak da je Centar za obuku ronilaca i razminiranje iz Bijele ovlastio dva inspektora iz Ronilačkog kluba “Dolciniuma” da vrše kontrole pod vodom, nadati se je da će početi kvalitativno drugačiji odnos prema potonulom podvodnom blagu u Ulcinju.
